ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΡΙΤΣΑΣ
ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025, στις 10.00 το πρωί, το Γυμνάσιο Κριτσάς άνοιξε τις πόρτες του και υποδέχτηκε με ιδιαίτερη χαρά τους παππούδες και τις γιαγιάδες των μαθητών και μαθητριών του, σε μια ξεχωριστή διαγενεακή συνάντηση γεμάτη μνήμες, συγκίνηση και ουσιαστικό διάλογο.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με την ανάγνωση της μαρτυρίας του παλαιότερου «κοινού παππού» μας, του Νίκου Καζαντζάκη, από την πρώτη του μέρα στο σχολείο ως εισαγωγή στο θέμα «Τα σχολικά χρόνια των παππούδων και των γιαγιάδων μας». Οι μαθητές-τριες είχαν ετοιμάσει ερωτήσεις που έδωσαν την ευκαιρία να γίνει μια πολύτιμη ανταλλαγή εμπειριών, κατά την οποία οι προσκεκλημένοι μοιράστηκαν αναμνήσεις από τα σχολικά τους χρόνια: Τα μαθήματα, τις πολλές ημέρες και ώρες διδασκαλίας, την υποχρεωτική ενδυμασία (ποδιά και πηλίκιο), τις εκδηλώσεις και τα παιχνίδια που έκαναν στα διαλείμματα. Κυρίως όμως στάθηκαν στις δυσκολίες της εποχής, τον αυταρχισμό που συχνά χαρακτήριζε το σχολείο, τις οικονομικές στερήσεις και τις ευθύνες που αναλάμβαναν από πολύ μικρή ηλικία, προσπαθώντας να συνδυάσουν οικογενειακές και σχολικές υποχρεώσεις. Όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν, στα χρόνια εκείνα υπήρχαν περισσότερες υποχρεώσεις και ελάχιστα δικαιώματα. Πολλοί δήλωσαν πως θα επέστρεφαν στο σχολείο αν δεν υπήρχε ο αυταρχισμός που βίωσαν, ενώ, αν είχαν τη δυνατότητα να γυρίσουν πίσω στον χρόνο, θα διάβαζαν περισσότερο. Η γνώση ανοίγει ορίζοντες και δίνει ευκαιρίες, τόνισαν. Θυμήθηκαν ακόμη παιχνίδια της εποχής και σχολικές εκδηλώσεις και επιδείξεις στο τέλος της χρονιάς.
Ιδιαίτερα συγκινητικές ήταν οι προσωπικές αφηγήσεις: Μια γιαγιά μοιράστηκε το πείσμα της να συνεχίσει στο Γυμνάσιο, παρά την αρχική άρνηση των γονιών της, ενώ ένας παππούς μάς έδωσε το καλύτερο παράδειγμα ενσυναίσθησης: Στη δύσκολη εποχή των σχολικών του χρόνων, έφερνε παξιμαδάκια στο σχολείο και παρατηρούσε πως κάποια «εξαφανίζονταν». Ποτέ δεν σκέφτηκε να καταδώσει τους συμμαθητές του, γιατί κατανοούσε βαθιά τη στέρηση που βίωναν.
Στο τέλος της συνάντησης, οι μαθητές προσέφεραν στους παππούδες και τις γιαγιάδες ένα μικρό αναμνηστικό δώρο, έψαλαν τα κάλαντα και τους χάρισαν μια μεγάλη αγκαλιά, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης και σεβασμού για την τιμή που μας έκαναν να βρεθούν στο σχολείο και να μοιραστούν βιώματα από μια τόσο δύσκολη περίοδο της ζωής τους.
Η συνάντηση αυτή ανέδειξε τη μεγάλη σημασία της επαφής των γενεών. Στόχος μας ήταν να δώσουμε στους παππούδες και τις γιαγιάδες μας λίγο πριν τα Χριστούγεννα την ευκαιρία να νιώσουν ότι οι εμπειρίες και οι αγώνες τους ακούγονται και αναγνωρίζονται. Για τους μαθητές, ήταν ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας, ενσυναίσθησης και αξιών, που τους βοήθησε να εκτιμήσουν τα δικαιώματα και τις ευκαιρίες του σήμερα και να κατανοήσουν βαθύτερα το παρελθόν.
Ευχαριστούμε θερμά τον πατέρα Γεώργιο Βάρδα, τον κ. Μανώλη και την κ. Ειρήνη Δαβράδου, την κ. Αικατερίνη Θραψανιώτη, την κ. Μαρία Καροφύλλου, την κ. Σόνια και τον κ. Αντώνη Κυριακάκη, την κ. Μαρία Ατσαλή-Αφορδακού που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή μας. Συγχαίρουμε τους μαθητές και τις μαθήτριες για το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή τους στη δράση. Τέλος, ευχαριστούμε τις φιλολόγους του σχολείου: Κοκολάκη Κων/να και Φουντουλάκη Σταυρούλα για τη συμβολή τους στην υλοποίησή της, το καφέ «Αλέξανδρος» στην Κριτσά για την προσφορά αφεψήματος και την κ.Αμαλία Μπρούσσου για το φωτογραφικό υλικό.
Το Γυμνάσιο Κριτσάς δεσμεύεται να συνεχίσει δράσεις που ενισχύουν τον διάλογο, τη μνήμη και τον αλληλοσεβασμό ανάμεσα στις γενιές, χτίζοντας μια σχολική κοινότητα με ανθρωπιά και ουσιαστικό παιδαγωγικό όραμα.
ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ & ΟΛΕΣ!